Wednesday, 10 June 2015

ਪੱਤਰਕਾਰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਗੇ ਸ਼ਹੀਦ ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਜਨਤਾ ਤੱਕ

ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੁਆਤ   
ਲੁਧਿਆਣਾ: 10 ਜੂਨ 2015: (ਲੋਕ ਮੀਡੀਆ ਮੰਚ):
ਇਸ ਤੋਂ ਘਬਰਾਏ ਸਨ ਯੂਪੀ ਦੇ ਮੰਤਰੀ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਜੱਥੇਬੰਦੀ "ਪ੍ਰੈਸ ਲਾਇਨਜ਼ ਕਲੱਬ" ਨੇ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੈਸ ਕਲੱਬ ਦੇ ਗਠਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪੂਰੇ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੰਚ ਤੇ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਰਾਏ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਬਾਕੀ ਦੀਆਂ ਸਹਿਯੋਗੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਪਰ ਸਰਕਾਰੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਚੰਗੀ ਨ ਲੱਗੀ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਾਹਜਹਾਂਪੁਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਜਿਊਂਦਿਆਂ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਕਰਤੂਤ ਗੂੰਡਾ ਅਨਸਰਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਬਲਕਿ ਯੂਪੀ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ ਸਿਰੇ ਚਾੜ੍ਹੀ ਗਈ। ਬੁਰੀ ਤਰਾਂ ਝੁਲਸੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਦਾਖਿਲ ਕਰਾਇਆ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ 8 ਜੂਨ 2015 ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। "ਪ੍ਰੈਸ ਲਾਇਨਜ਼ ਕਲੱਬ" ਅਤੇ "ਜਰਨਲਿਸਟ ਪ੍ਰੈਸ ਕੋਂਸਿਲ" ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਇਸਦਾ ਗੰਭੀਰ ਨੋਟਿਸ ਲੈਂਦਿਆ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲੇ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਤੁਰੰਤ ਯੂਪੀ ਤੋਂ ਮੰਗਵਾਇਆ ਅਤੇ 9 ਜੂਨ ਨੂੰ ਕਵਰੇਜ ਬਾਈਕਾਟ ਦੀ ਕਾਲ ਵੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਯੂਪੀ ਦੇ ਕੁਝ ਸਰਕਾਰ ਸਮਰਥਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਏਥੋਂ ਤੱਕ ਆਖ ਆਏ ਕਿ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋਇਆ ਜਰਨਲਿਸਟ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁੰਦਕ ਕਢਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ। ਖੁੰਦਕ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਕਿ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਅਖੌਤੀ ਵੱਡੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸੌਦੇਬਾਜ਼ੀ ਮੁਤਾਬਿਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਲਦਾ। ਜਿਹੜੀ ਖਬਰ ਉਹਨਾਂ ਲੁਕਾਈ ਹੁੰਦੀ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਨਸ਼ਰ ਕਰ ਦੇਂਦਾ। ਜੇ ਅਖਬਾਰ ਨਾ ਛਾਪਦੀ ਤਾਂ ਉਹ ਫੇਸਬੁਕ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਭਾਂਡਾ ਭੰਨ ਦੇਂਦਾ। ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਹੀ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਨੂੰ ਸੱਤਾ-ਸਿਆਸਤ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸੇ ਕਿਸੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਾਂਗ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੇ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਵੱਡੇ ਅਖਵਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਆਈ ਤਾਂ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਆਏ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਹੜੇ ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਦਲੇਰੀ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਤੋਂ ਵਾਕਿਫ਼ ਸਨ। 
ਉਹਨਾਂ ਆਵਾਜ਼ ਬੁਲੰਦ ਕੀਤੀ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ  ਰਾਹੀਂ। ਹੱਕ ਸਚ ਅਤੇ ਇਨਸਾਫ਼ ਦੀ ਇਸ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਦਿਆਂ ਹਮਾਇਤ ਦੀ ਇੱਕ ਲਹਿਰ ਖੜੀ ਹੋਈ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਦੇਖਦੇ ਹੀ ਦੇਖਦੇ ਇਸਦਾ ਦਾਇਰਾ ਵਧ ਗਿਆ। ਇਸ ਬੇਕਿਰਕ ਕਤਲ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵੱਜੋਂ 9 ਜੂਨ ਦੀ ਸਫਲ ਹੜਤਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ  ਦਾ ਇੱਕ  ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਡਿਪਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਰਜਤ ਅੱਗਰਵਾਲ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਤ੍ਤ੍ਰਕਰ ਉਚੇਚਾ ਪੁੱਜੇ।  ਕਾਲੇ ਬੀਨਨੇ ਲਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਰੋਸ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ਅਤੇ ਡੀਸੀ ਰਹਿਣ ਆਪਣਾ ਮੰਗ ਪੱਤਰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਤੱਕ ਭੇਜਿਆ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਕਈ ਮੀਡੀਆ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਵੀ ਆ ਸਕੇ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਜਬੂਰੀ ਫੋਨ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਵੀ ਕੀਤੀ ਪਰ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਉਹ ਵੀ ਸੀ ਜਿਹੜਾ ਸੁਚੇਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੈਰ ਹਾਜਰ ਰਿਹਾ। ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ਅਜਿਹੀ ਗੈਰ ਹਾਜ਼ਿਰੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਆਈ ਹੈ।  ਸਚ ਬੋਲਣ ਲਈ ਜਿਹੜਾ ਜਿਗਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸਦੀ ਚਰਚਾ ਕਿਸੇ ਵੱਖਰੀ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਹੀ ਫਿਲਹਾਲ ਮਾਮਲਾ ਸ਼ਹੀਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪੱਤਰਕਾਰ ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦਾ। 
ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਸਬੰਧਿਤ ਆਰੋਪੀਆਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਐਕਸ਼ਨ ਦਾ ਐਲਾਨ ਹੋ ਜਾਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਹਕੀਕਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਬੰਧਿਤ ਮੰਤਰੀ ਅਜੇ ਵੀ ਮੀਡੀਆ ਨੂੰ ਡਰਾ ਧਮਕਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ "ਜਰਨਲਿਸਟ ਪ੍ਰੈਸ ਕੋਂਸਿਲ" ਨਾਪਨੇ ਸੂਤਰਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਮੀਡੀਆ ਮੰਚ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗੈਰ ਰਸਮੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦੌਰਾਨ ਜੇ ਪੀ ਸੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਬੰਧਿਤ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣੂ  ਕਰਾਇਆ ਹੈ ਪਰ ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇਸ ਅੰਦੋਲਨ ਨੂੰ ਚਲਾ ਰਹੀ ਮੀਡੀਆ ਟੀਮ ਦੇ ਹੋਂਸਲੇ ਬੁਲੰਦ ਹਨ। ਹੁਣ ਦੇਖਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਅੰਦੋਲਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਾਰੇ ਮੀਡੀਆ ਵਾਲੀਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਵੱਲ ਸਰਕਾਰ ਕੋਈ ਕਦਮ ਚੁੱਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ? 
ਇਸ ਸਾਰੇ ਘਟਨਾਕ੍ਰਮ ਦੌਰਾਨ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਜਿਹਨਾਂ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਜਨਤਾ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੱਕ ਲਿਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਓਹ ਸਾਰੇ ਵਧਾਈ ਦੇ ਪਾਤਰ ਹਨ ਕਿਓਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹੀ ਪਛਾਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਹੁਣ ਵੀ ਨਾ ਬੋਲੇ ਤਾਂ ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਵੀ ਵਾਰੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ। 
ਅੱਜ ਡੀਸੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵੇਲੇ ਬੱਲੀ ਬਰਾੜ, ਬਲਵੀਰ ਸਿਧੂ, ਸੰਜੀਵ ਸ਼ਰਮਾ, ਸੰਤ ਗੋਗਨਾ, ਆਰ ਵੀ ਸਮਰਾਟ, ਰਘਬੀਰ, ਬਲਬੀਰ ਮਲਹੋਤਰਾ, ਸਰਪਾਲ, ਸੰਜੀਵ ਮੋਹਿਨੀ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਮਹਿਦੂਦਾਂ, ਸਰਬਜੀਤ ਲੁਧਿਆਣਵੀ,  ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਡੁਗਰੀ, ਵਰਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ। 


Monday, 8 June 2015

ਲਗਾਤਾਰ ਚੇਤਨਾ ਜਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਭਾਰਤ ਜਨ ਗਿਆਨ ਵਿਗਿਆਨ ਜੱਥਾ

ਇਸ ਵਾਰ ਬਹੁਤ ਭਰਵਾਂ ਰਿਹਾ ਵਾਤਾਵਰਨ ਬਚਾਓ ਆਯੋਜਨ
ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਜਨਤਕ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਸੱਦਾ
 
ਲੁਧਿਆਣਾ: 7 ਜੂਨ 2015: (ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ//ਲੋਕ ਮੀਡੀਆ ਮੰਚ): 
ਜਦੋਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਗੋਲੀਆਂ ਚੱਲਦੀਆਂ ਸਨ, ਬੰਬ ਚਲਦੇ ਸਨ ਉਦੋਂ ਵੀ ਵਾਤਾਵਰਣ  ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹਰ ਸਾਲ ਜੂਨ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਇਕੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਂਦੇ। ਇਹੀ ਸੁਨੇਹਾ ਇਸ ਸਾਲ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।  ਬੀਤੇ ਵੀਹਾਂ ਕੁ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਗੰਗਾ ਨੂੰ ਗੰਗਾਮਾਂ  ਵੀ ਆਖਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਬੁਰੀ ਤਰਾਂ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਿਤ ਵੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਹ ਕੁਝ ਯਮੁਨਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਇਹੀ ਅਪਮਾਨਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਾਂ  ਆਖ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੌੜੀਆਂ ਹਕੀਕਤਾਂ ਨੂੰ  ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਸਮਾਗਮ ਦੌਰਾਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਜੱਥੇਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਬੜੇ ਹੀ ਸੁਚੱਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਲਾਕਾਰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਜਰੂਰੀ ਰੁਝੇਵਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਬੜੀ ਦੂਰ ਦੁਰਾਡਿਓਂ ਆਏ ਸਨ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਲਾਲਚ ਦੇ। ਬਸ ਇੱਕੋ ਜਨੂੰਨ ਕੀ ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਬਹਾਲ ਕਰਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਨ ਹਟਾਉਣ ਹੈ।
ਇਸ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵਲੋਂ ਲੜਕਿਆਂ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਵਿਖੇ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਟੈਸਟ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਨਾਉਣ ਦੇ ਲਈ 600 ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਨਿਖੇਧੀ ਕਰਦਿਆਂ ਰੋਜ਼ ਗਾਰਡਨ ਵਿਖੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਜਨਤਕ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕਤਰ ਹੋਏ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸਦੀ ਥਾਂ ਬਦਲ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲਿਜਾਣ ਦੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹਰਿਆਲੀ ਹੋਰ ਘਟ ਜਾਏਗੀ ਜਿਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਤੇ ਮੰਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਏਗਾ। ਲੁਧਿਆਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਵੱਧਦੀ ਅਬਾਦੀ ਦੇ ਕਾਰਣ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੂੜਾ ਕਰਕਟ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਬੁੱਢਾ ਨਾਲਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਅਖ਼ੀਰ ਸਤਲੁਜ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪੈਂਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਕਾਰਣ ਇਸਦਾ ਪਾਣੀ ਅਤੀ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਲਣ ਵਾਲੀ ਸਾਰੀ ਜੀਵ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸ਼੍ਰੀ ਪੀ ਰਾਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਇੱਕ ਕਮੇਟੀ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਕਿ ਪੂਰਾ ਸਰਵੇ ਕਰ ਕੇ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ ਪਰ  ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸਰਕਾਰ ਬਦਲਣ ਤੇ ਇਸ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਦਿੰਦਿਆਂ ਭਾਰਤ ਜਨ ਗਿਆਨ ਵਿਗਿਆਨ ਜੱਥਾ ਦੇ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਡਾ ਅਰੁਣ ਮਿੱਤਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਤਕਨੀਕੀ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਅੰਜਾਮ ਦੇਣ ਦੇ ਲਈ ਵਿਗਿਅਨਿਕ ਦਿ੍ਰਸ਼ਟੀਕੋਣ ਅਪਣਾ ਕੇ ਲਗਾਤਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਰਿਆਵਰਣ ਨੂੰ ਤਬਾਹੀ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਨਿਘਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਠੀਕ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਮਾਂਤ੍ਰੀ ਦਿ੍ਰਸ਼ਟੀਕੋਣ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਜੁੰਮੇਵਾਰੀ ਅਤੇ ਸਾਂਝੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਉਹਨਾ ਨੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਨਿਘਾਰ ਦੇ ਕਾਰਣ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਜੱਥਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੇਜਰ ਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਔਲਖ ਨੇ ਬੋਲਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਪਰਿਆਵਰਣ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਪਰੀਵਰਤਣ ਲਿਆਉਣੇ ਪੈਣਗੇ। ਉਹਨਾ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਅਯਾਸ਼ੀ ਭਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਿਤਾਉਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਿਕਸਿਤ ਦੇਸ਼ ਅਮਰੀਕਾ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਔਸਤਨ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਤੇ ੩੬ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਬੋਝ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਇਹੋ ਗੱਲ ਦੇਸ਼ ਅੰਦਰ ਅਮੀਰ ਤੇ ਗ਼ਰੀਬ ਤੇ ਢੁੱਕਦੀ ਹੈ।
ਜੱਥਾ ਦੇ ਜੱਥੇਬੰਦਕ ਸਕੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀ ਐਮ ਐਸ ਭਾਟੀਆ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚੰਦ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਦੇ ਕਾਰਣ ਹੋਏ ਬੇਤਰਤੀਬੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਕਾਰਣ ਇਹ ਸਭ ਵਾਪਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬ ਈਕੋ ਫ਼ਰੈਂਡਲੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (ਪੇਫ਼ਾ) ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਮਵੀਰ ਸਿੰਘ ਬੱਲ ਨੇ ਜੱਥਾ ਦੇ ਰੋਲ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦੇ ਲਈ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੱਥੇਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਕੌਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਕੁਸੁਮ ਲਤਾ ਨੇ ਜਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਸਾਂਭ ਸੰਭਾਲ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਇਸ ਮੌਕੇ ਤੇ ਸਮਾਗਮ ਨੂੰ ਸੁੱਚਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨੇਪਰੇ ਚਾੜ੍ਹਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੀਮਤੀ ਗੁਰਚਰਨ ਕੋਚਰ, ਡਾ ਨਰਜੀਤ ਕੌਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਅਮਿ੍ਰਤਪਾਲ ਸਿੰਘ, ਸ਼੍ਰੀ ਜ਼ਿਲੇ ਰਾਮ ਬਾਂਸਲ, ਸ਼੍ਰੀ ਡੀ ਪੀ ਮੌੜ, ਸ਼੍ਰੀ ਸੋਹਨ ਸਿੰਘ, ਡਾ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਰਤਨ, ਸ਼੍ਰੀ ਅਵਤਾਰ ਛਿੱਬੜ, ਸ਼੍ਰੀ ਇੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੋਢੀ, ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਾਮ ਸੁੰਦਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਅਨਿਲ ਕੁਮਾਰ, ਸੰਦੀਪ ਕੁਮਾਰ ਆਦਿ  ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ।
ਇੰਡੀਅਨ ਪੀਪਲਜ਼ ਥੀਏਟਰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (ਇਪਟਾ) ਦੀ ਜੂਨੀਅਰ ਟੀਮ ਵਲੋਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪ੍ਰਦੀਪ ਸ਼ਰਮਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਤੇ ਕਾਮਰੇਡ ਰਣਧੀਰ ਸਿੰਘ ਧੀਰਾ ਅਤੇ ਅਨਮੋਲ ਸ਼ੁਭਮ ਸੂਦ ਵਲੋਂ ਸੰਯੋਜਿਤ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ  ਨਾਟਕ ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪੇਫ਼ਾ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਨੁੱਕੜ ਨਾਟਕ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸ਼੍ਰੀ ਸੁਰਿੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਵਲੋਂ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਪੜ੍ਰੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਸ਼੍ਰੀ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਵਲੋਂ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਵਿਜ਼ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਜੇਤੂਆਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਇਸ ਮੌਕੇ ਤੇ ਪੌਦੇ ਵੰਡੇ ਗਏ। ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਕਈ ਜੱਥੇਬਦੀਆਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਈਆਂ।

Thursday, 30 April 2015

ਇਸਲਾਮਿਕ ਸਟੇਟ ਨੇ ਕੀਤਾ ਟਿਊਨੀਸ਼ੀਆ ਦੇ ਦੋ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦਾ ਕਤਲ

ਆਓ ਮਈ ਦਿਵਸ ਮੌਕੇ ਕਲਮ ਦੇ ਕਿਰਤੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਸਾਰ ਲਈਏ
ਲੁਧਿਆਣਾ: 30 ਅਪ੍ਰੈਲ 2015: (ਰੈਕਟਰ ਕਥੂਰੀਆ//ਲੋਕ ਮੀਡੀਆ ਮੰਚ): 
ਕੋਈ ਵੇਲਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਜ਼ੁਲਮਾਂ  ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਏ ਬੇਬਸ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦੇਖਣ ਕੋਈ ਪੱਤਰਕਾਰ ਪੁੱਜ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਰੌਨਕ ਆ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਡਾਂਗਾਂ ਅਤੇ ਗੋਲੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੌਂਸਲੇ ਬੁਲੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਸੰਘਰਸ਼ਾਂਵਿੱਚ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦਾ ਜਾਮ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਕਿਓਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਹੋਈਆਂ ਵਧੀਕੀਆਂ ਦੀ ਖਬਰ ਉੱਥੇ ਪੁੱਜਿਆ ਰਿਪੋਰਟ ਜਰੁਰ ਦੁਨੀਆ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਵੇਗਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਰਿਪੋਰਟਰ ਅੱਜ ਕਲ੍ਹ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਕੈਮਰਿਆਂ, ਮੋਬਾਈਲ  ਫੋਨਾਂ ਅਤੇ ਲੈਪਟੋਪਾਂ  ਨਾਲ ਲੈਸ ਨਹੀਂ ਸਨ ਹੁੰਦੇ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇਖਲਾਕ਼ ਬਹੁਤ ਬੁਲੰਦ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਓਹ ਕਿਸੇ ਕੋਲੋਂ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਵੀ ਨਾ ਪੀਂਦੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਹੁੰਦੀ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਦੀ ਜੁਰਅਤ ਕਰ ਜਾਵੇ। ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਅੱਜ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕੇ ਪਰ ਕੁਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇਸ ਕਿੱਤੇ ਦੀ ਸਾਖ ਡਿੱਗਦੀ ਚਲੀ ਗਈ। ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅਖਬਾਰਾਂ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਛਪਦੀਆਂ ਹਨ---ਜੀ ਅਸੀਂ ਪੇਡ ਨਿਊਜ਼ ਨਹੀਂ ਛਾਪਦੇ---ਤੇ ਲੋਕ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮੁਚਕੜੀ ਜਹੀ ਵਿੱਚ ਹੱਸ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਕਿਓਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਪਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਧੀਕੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਆ ਕੇ ਰੋਸ ਪ੍ਰਗਟਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।  
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਆਇਆ ਟਿਊਨੀਸ਼ੀਆ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਖਬਰਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ। ਅੱਤਵਾਦੀ ਸੰਗਠਨ ਇਸਲਾਮਿਕ ਸਟੇਟ ਨੇ ਟਿਊਨੀਸ਼ੀਆ ਦੇ ਦੋ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਅਗਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਗਵਾ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਅਨਹੋਣੀ ਦੀ ਆਸ਼ੰਕਾ ਵਿੱਚ ਬਾਰ ਬਾਰ ਮਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਲਿਬੀਆ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਟਿਊਨੀਸ਼ੀਆ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਮੁਤਾਬਿਕ ਟਿਊਨੀਸ਼ੀਆਈ ਸਰਕਾਰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ 'ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਵਫ਼ਦ ਨੂੰ ਲਿਬੀਆ ਭੇਜੇਗੀ। ਸੋਫੀਆਨ ਚੌਰਾਬੀ ਤੇ ਨਾਧਿਰ ਕਤਾਰੀ ਨਾਮਕ ਦੋ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾ ਇਸਲਾਮਿਕ ਸਟੇਟ ਨੇ ਅਗਵਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ । ਇਸ ਖਬਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਸਦਮੇ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਵੀ। ਭਾਵੇਂ ਲਿਬੀਆ ਦੇ ਸਰਕਾਰੀ ਬੁਲਾਰੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਸਮੂਹ ਦੇ ਇਕ ਅੱਤਵਾਦੀ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਤੁਰ ਗਏ ਪੱਤਰਕਾਰ ਕਦੇ ਵਾਪਿਸ ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ। 
ਇਹ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੀ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਸੁੱਖ ਆਰਾਮ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਲੈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।  ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਚੈਨਲ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅਖਬਾਰਾਂ ਏਅਰ ਕੰਡੀਸ਼ਨਰਾਂ ਵਾਲੇ ਕਮਰਿਆਂ  ਬੈਠੇ ਮਾਲਕਾਂ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਉਹਨਾਂ ਜਾਂਬਾਜ਼ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਹੀ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਮੀਂਹ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨ੍ਹੇਰੀ ਇੱਕ ਫੋਨ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਕਵਰੇਜ ਲਈ ਨਿਕਲ ਤੁਰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਕਵਰੇਜ ਏਹੋ ਜਹੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੋਂ ਉਹ ਕਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਪਰਤਦੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟਿਊਨੀਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਨਿਖੇਧੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਸ਼ਾਇਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਜਾਂ ਐਵਾਰਡ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕੇਗਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਉਹ ਸਪੁੱਤਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।  ਕਿਸੇ ਪਤਨੀ ਦਾ ਸੁਆਗ, ਕਿਸੇ ਭੈਣ ਦਾ ਭਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਖੋਹ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਆ ਰਹੀਆਂ ਖਬਰਾਂ ਮੁਤਾਬਿਕ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਇਹਨਾਂ ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਹੋਏ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ--ਇਹ ਗੱਲ ਜਿਆਦਾ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ ਕਿ ਇਹ ਕਤਲ ਹੁਣੇ ਜਹੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ। ਮੁੱਦਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੀਡੀਆ ਲਗਾਤਾਰ ਖਤਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਪਛਾਣ ਪੱਤਰ ਲੈਣ ਵਰਗੇ ਹੱਕੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਬਲੈਕਮੇਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਸਭਿਅਕ ਯੁਗ ਗਈ।  ਇਸਲਾਮਿਕ ਸਟੇਟ ਵਾਲੇ ਸਿਰ ਕਲਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਸਭਿਅਕ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਸੜਕ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਐਂਟੀ ਸੋਸ਼ਲ ਐਲੀਮੈਂਟ ਕੋਲੋਂ ਹਮਲਾ ਕਰਾ ਕੇ ਸ਼ਹੀਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਇਹ ਗੱਲ ਵੱਖਰੀ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲੇ ਅਕਸਰ ਦੱਬੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲੀ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਇਹੀ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਮੁਠ ਹੋਈਏ, ਇੱਕਜੁੱਟ ਹੋਈਏ। ਕਲ੍ਹ ਮਈ ਦਿਵਸ ਹੈ। ਆਓ ਕਲਮ ਦੇ ਕਿਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸੰਕਲਪ ਕਰੀਏ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨੀ ਹੈ। 

Wednesday, 15 April 2015

ਗਰਕੀਆਂ ਜ਼ਮੀਰਾਂ 'ਤੇ ਚੋਟ ਮਾਰਦੀ ਅਜੈ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਗਜ਼ਲ

ਇਹ ਹਾਕਮ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ ਹੁਣ ਵੀ ਹਨ,
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮਦੇ ਬਾਗੀ, ਇਹ ਹਨ ਓਹ ਬਸਤੀਆਂ ਯਾਰੋ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਵੀ ਘਰ ਘਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਖੂਬਸੂਰਤ  ਰਚਨਾ ਮਿਲੀ ਫੇਸਬੁਕ 'ਤੇ।ਅਜੈ ਤਨਵੀਰ ਦੀ ਲਿਖੀ ਇਸ ਗਜ਼ਲ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਗੁਰਪਾਲ ਲਿਟ ਦੀ ਕਲਾ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਸੋਨੇ 'ਤੇ ਸੁਹਾਗੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੋ ਗਈ। ਜ਼ਰਾ ਦੇਖੋ ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਇੱਕ ਸ਼ਿਅਰ ਕੀ ਆਖਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਗਜ਼ਲ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਰਹੇਗੀ ਹੀ।